Afgestudeerd en werk gevonden én Steve Jobs

Het onmogelijke is gebeurd, nu ja onmogelijk.. Iets is onmogelijk tot iemand het doet, zei Nelson Mandela. Ik ben afgestudeerd en ik ben zo trots op mezelf. En mijn gezin, want dit heb ik niet alleen bereikt. Zonder de steun van mijn man en het begrip van mijn toch nog jonge dochters, was dit niet gelukt. Elke keer ik zwaar begon te twijfelen.. aan de opleiding, aan mezelf, of ik dit wel écht leuk vond, dan was mijn man er op mij te stimuleren (soms onder lichte dwang 🙂 ) om door te bijten. “Tuurlijk vind je dit leuk!”: wist hij mij te zeggen toen ik al snotterend en radeloos boven mijn papieren zat te hopen op inspiratie. De soms vergezochte concepten die je zelden in ‘the real world’ zal moeten bedenken, moest ik er maar bijnemen. Dus boerde ik voor en boorde hij, en mijn leraars, daarna mijn ontwerp de grond in. Ook dat hoort erbij en als ik iets heb geleerd de laatste jaren, dan is het van kritiek als van mij af te laten glijden en het proberen beter te doen. Ja, het was een emotionele rit. En een lange, dat ook.

Het was niet voor niets. Eind juni, voor mijn bachelorjury, ging ik op sollicitatie en… niet veel later kreeg ik bevestiging dat ik mag starten. We kwamen overeen dat ik 1 september aan de slag ga.  Bij Restauratie Met Kwaliteit, of kortweg RMK, te Lennik. Ik ga er plannen tekenen, renderen, werven opvolgen,… Heel divers dus.  I can hardly wait!

Maar voorlopig heb ik dus vakantie en omdat ik met een Mac ga werken, voor het eerst in mijn leven, ben ik begonnen aan de biografie van Jobs. Ik ben nooit echt een fan geweest van Apple om praktische redenen: duur, een beetje rebelsheid ook, niet democratisch qua software en mogelijkheden op herstellen/uitbreiden en de laptops hadden geen nummeriek klavier. Steve Jobs was niet bepaald een aardig persoon terwijl Bill Gates wel het filantropische aura heeft gecreëerd rond zijn persoon. Nu.. als je de laatste conspiracy theory’s mag geloven is Bill Gates de baarlijke duivel :), dus wie weet heb ik al die jaren de illuminati gesponsord. *duistere tune*

Uit de biografie komt inderdaad duidelijk over dat Jobs niet echt de aangenaamste mens was, om het lichtjes uit te drukken. Hij was zwaar into Zen, maar emotioneel instabiel, contradictio in terminis. Maar het siert hem wél dat hij die biografie zo liet doorgaan en aanvaarde dat velen hem een kontgat van de ergste soort vonden. Nu zou de man de ene lawsuit na de andere naar zijn kop zou gegooid krijgen van psychologisch geterroriseerde werknemers die tot burn-outs werden gepusht, maar de ’80s waren een andere tijd. En Jobs heeft buitengewone dingen bereikt en uit zijn mensen geperst, die boven hun eigen kunnen stegen om hem te pleasen dan wel om geen uitbrander te krijgen.

Nu welaan, waar wil ik naartoe? Wel, meermaals wordt er in het boek verwezen naar het feit dat Jobs opgroeide bij zijn (adoptie)ouders in een huis van Joseph Eichler, een Californisch projectontwikkelaar die vooruit was op zijn tijd en lichte, modernistische huizen bouwde voor de massa. Dit heeft zijn gevoel voor smaak hard beïnvloed, net als zijn vader die aan auto’s sleutelde en hem wees op het details en de afwerking. Jobs nam dit mee in zijn ontwerpen door het simpel en elegant te houden, modern. Hij is altijd geïnteresseerd gebleven in architectuur. Zo zeer dat hij in sommige woningen zelfs puur in architectuur woonde en weinig tot geen meubelen had.

Nog maar eens een klein voorbeeldje dus van hoe belangrijk het is u goed te voelen in uw eigen huis en hoe het u zelfs kan vormen, bewust en onbewust.

Soit, de zon lonkt. Ik ga buiten op mijn ligbedje wat verder lezen. Een fijne dag gewenst!

 

 

Geef een reactie